Samotność w związku, czyli o współuzależnieniu

Zjawisko współuzależnienia, zwanego też koalkoholizmem, zaczęło być badane zaledwie kilkanaście lat temu. Współuzależnienie wywołuje długotrwały stres związany z przebywaniem z osobą uzależnioną, ale przede wszystkim wynika ono z pewnej niedojrzałości emocjonalnej, nieumiejętności poradzenia sobie w problematycznej sytuacji i nieodpowiednie reagowanie na zaburzone zachowania innych osób. Przebywanie z uzależnionym nasila cechy tej osobowości. Ponadto nawet wyleczenie z alkoholizmu nie znosi objawów u współuzależnionego. Badacze zagadnienia wskazują na to, że współuzależniona (zazwyczaj kobieta) staje się niemal lustrzanym odbiciem alkoholika - jest uzależniona od osoby pijącej.

Objawy spotykane u współuzależnionych są częstokroć niespecyficzne i dopiero połączenie ich z sytuacją życiową pozwala na właściwą ich interpretację. Należą do nich: zaburzenia snu, kłopoty ze zdrowiem, zmęczenie, zaburzenia łaknienia, dezorientacja w sferze uczuciowej, poczucie zagubienia, niemożność podejmowania decyzji, huśtawka nastrojów zachowania kompulsywne, poczucie chaosu, utrata kontroli nad swoim zachowaniem, brak dbałości o siebie, utrata kontaktu z innymi ludźmi, z drugiej strony – zachowania umoralniające wobec innych, zajmowanie się problemami innych, nadmierna opiekuńczość.

Do typowych objawów współuzależnienia wynikających z życia z osobą uzależnioną należą: koncentrowanie się na alkoholiku, poddanie się rytmowi jego zachowań, obsesyjna kontrola, mało skuteczne namawianie alkoholika do zmian, umoralnianie alkoholika, wypominanie, obwinianie, usprawiedliwianie własnych niepowodzeń piciem drugiej osoby, budowanie poczucia własnej wartości na poniżaniu alkoholika, zachowania kompulsywne, agresja, bądź też karanie pijącego przez tzw. ciche dni, zobojętnienie, zaburzenie poczucia własnej wartości, niepewność wynikająca z braku poczucia bezpieczeństwa.

Działanie osoby współuzależnionej opierają się w istocie na zaprzeczaniu problemowi, tolerowaniu destrukcyjnych zachowań alkoholika i solidarnym ponoszenia razem z nim ich konsekwencji, co umożliwia dalsze trwanie rodziny w niezmienionym stanie. Często rodziny dokładają wszelkich starań, żeby ukryć problem przed światem. Osoby współuzależnione dla wyrwania się z zamkniętego kręgu alkoholizmu potrzebują wsparcia psychologicznego.

Terapia osoby współuzależnionej polega przede wszystkim na położenie nacisku na następujące zagadnienia: zmiana stereotypów myślenia o chorobie alkoholowej, informowanie alkoholika o jego chorobie i stanowcze wymaganie leczenia, uwolnienie siebie od odpowiedzialności za picie alkoholika, obrona przed destrukcją, rezygnacja z zachowań ułatwiających alkoholikowi picie.


Encyklopedia wiedzy

Upojenie alkoholowe

Upojenie alkoholowe zwykłe, które określa się także jako upicie zwykłe, przede wszystkim można rozpoznać po zmianach zachowania (agresywność, euforia, smutek, labilność emocjonalna) oraz zaburzeniach koordynacji nerwowej (bełkotliwa mowa, brak koordynacji ruchowej), co stanowi naturalną reakcję organizmu na alkohol etylowy.

Więcej

Kac

Kac to inaczej złe samopoczucie występujące do kilku godzin po wprowadzeniu do organizmu nadmiernej ilości alkoholu. Wskazanie jednoznacznego winowajcy objawów "kaca" nie jest proste i ta kwestia nie została ostatecznie rozstrzygnięta. Najczęstszymi dolegliwościami towarzyszącymi zespołowi drugiego dnia są ból głowy, pragnienie, światłowstręt, nadwrażliwość na hałas, nudności, biegunka, uczucie rozbicia, niemoc, problemy z koncentracją, problemy ze snem, osłabienie, brak łaknienia lub zbyt duży apetyt, dreszcze, potliwość, zaburzenie funkcji motorycznych, przygnębienie i rozdrażnienie.

Więcej

Zespół Korsakowa

Zespół Korsakowa rozwija się niejednokrotnie początkowo jako Alkoholowy Zespół Abstynencyjny lub delirium tremens (majaczenie alkoholowe, biała gorączka). W toku choroby dołączają się luki pamięciowe i zaburzenia neurologiczne (oczopląs, zaburzenia chodu, czasem otępienie). Stan wymaga leczenia dużymi dawkami witaminy B1.

Więcej

mapa strony